می دونم اون روزی میرسه که باید از هم جدا بشیم.

اون روزی می رسه که باید به قلبم بگم دیگه نباید به یادت بزنه.
نمی دونم اون روز چی بهت بگم، فقط می دونم اون روز دیر یا زود می رسه.
روزی که مجبور میشیم قلبهامون رو پس بگیریم...

فقط اون لحظه رو می بینم که...
روبروی هم ایستادیم و به چشمای هم نگاه می کنیم، چون دیگه حرفی برای گفتن نمونده.
حس می کنم گرمایی که از دستات به دستم میرسه، داره قلبمو می سوزونه.
سرم رو روی شونت میذارم تا اشکامو نبینی اما حیف که لرزش بدنم رو حس می کنی.
سرم رو با دستای یخ زدت از شونت جدا می کنی و میگی:
"بهم قول بده دیگه گریه نکنی"
از همه دنیا فقط همین برام مونده بود...هنوزم ظالمی..؟

دستامون که جدا میشه،
صدای قلبم رو میشنوم که روی آسفالت خیابون، جلوی پات میشکنه.
دستمو میبوسی و بهم میگی:
"می دونم حرفامو باور نمیکنی، اما دوستت داشتم

بهم میگی:"عزیزم باور کن فقط به خاطر تو بود"
آخه چه جوری باور کنم؟...
عقب عقب ازم دور میشی و سرت رو میندازی پایین،
چون دیگه طاقت سنگینیه نگاهمو نداری.
تو میری...

سفرت بخیر عزیزم...
اما من به کجا؟...
تو از اینجا میری اما منو با همه ی خاطره هامون تنها میذاری...
هنوزم ظالمی!
می دونم که اون روز می رسه، اما اگه دوستم داری،
برام دعا کن که من به اون روز نرسم...